اسنوکر یک ورزش بیلیارد است که به دلیل استراتژی و مهارت خود شناخته شده است و بازیکنان را ملزم می کند تا تعادلی بین تکنیک دقیق و قدرت ذهنی عالی پیدا کنند. به عنوان تجهیزات اصلی این ورزش، مشخصات میز اسنوکر بسیار سخت است.
یک میز اسنوکر از قسمت های اصلی زیر تشکیل شده است:
1. رومیزی: سطح میز با پارچه نمدی مخصوصی پوشیده شده است که معمولاً از پشم و نایلون با کیفیت بالا-ترکیب می‌شود. این ماده نه تنها بادوام است بلکه مقاومت غلتشی ایده آلی را نیز ارائه می دهد. نصب نمد بسیار مهم است. حتی ناهمواری جزئی نیز بر مسیر توپ تاثیر می گذارد.
2. کوسن ها: چهار طرف میز اسنوکر دارای بالشتک های بسیار الاستیک هستند که به توپ اجازه می دهد دقیقاً در هنگام ضربه پرش کند. طراحی بالشتک نیز به دقت محاسبه شده است تا اطمینان حاصل شود که زاویه برگشت پس از ضربه با اصول فیزیک مطابقت دارد.
3. جیب: شش جیب روی میز اسنوکر وجود دارد که در چهار گوشه و وسط دو طرف بلند قرار دارد. طراحی جیب نیز از مشخصات استاندارد پیروی می کند و جیب های گوشه باریک تر از جیب های کناری هستند. این امر دشواری شوت های اسنوکر را افزایش می دهد، به خصوص در هنگام ضربه زدن در زوایای پیچیده.
اسنوکر ورزشی است که نیاز به دقت فوق العاده دارد. حتی یک خطای میلی متری می تواند نتیجه را تغییر دهد. اندازه میز اسنوکر در طول سالیان متمادی برای دستیابی به تعادل بین رقابت و سرگرمی اصلاح شده است. جدولی که خیلی کوچک است بازی را بسیار آسان و بدون چالش می کند. جدولی که خیلی بزرگ است سرعت بازی را کاهش می دهد. بنابراین، اندازه استاندارد گیم پلی روان را تضمین می کند و در عین حال فضای کافی برای نمایش مهارت های بازیکنان را فراهم می کند.
برای بسیاری از علاقه مندان به اسنوکر، داشتن یک میز اسنوکر در خانه یا در یک باشگاه لذت بخش است. با این حال، یک جدول با اندازه استاندارد-به فضای قابل توجهی نیاز دارد. علاوه بر طول و عرض میز، فضای اطراف کافی مورد نیاز است تا بازیکنان بتوانند به آرامی ضربات خود را انجام دهند. به طور کلی توصیه می شود که اتاق حداقل 7 متر طول و حداقل 4.5 متر عرض داشته باشد تا فضای کافی برای حرکت فراهم شود. اگر فضا محدود باشد، میزهای کوچکتر مانند میزهای "مینی اسنوکر" را می توان انتخاب کرد، اما این میزها کمتر چالش برانگیز هستند.
